Ik wilde graag reageren op de uitzending van 23-11-09, de reactie is wat laat, maar omdat ik zelf in australie woon kijk ik het programma niet elke week. Vandaag zag ik de uitzending met het verhaal van Emmy van Oord, ten eerste wat ik zil zeggen dat ik een hoop respect heb voor wat zij heeft doormoeten maken na de bijzonder uitdagende stap naar Australie. Waarom ik precies reageer? Ik ben zelf nu 30 jaar en woon sinds the laatste 7 jaar in Australie, mijn verhaal is bijna gelijk aan die van emmy behalve dan dat het voor mij wel goed is afgelopen. Ik was 24 toen ik naar australie emigreerde om met mijn toemalige man John the trouwen. John en ik kende elkaar van bijna 10 jaar daarvoor waar wij elkaar in een Zwembad in Bodegraven hadden ontmoet the Jonge relatie duurde maar een paar weken en toen is hij weer terug gegaan naar Australie, maar ik heb hem nooit uit mijn hoofd kunnen zetten. Toen ik 23 was had ik mijn huidige relatie verbroken omdat ik John niet uit mijn hoofd kon krijgen en ben toen via de telefoongids op zoek gegaan. Na veel bellen was het een oom van John die nog in nederland woonde die mij in contact bracht met John's ouders. Gelukkig kreeg ik een reactie op de email die ik verzonden had naar hun en 3 maanden later zat ik op het vliegtuig naar Australie voor een vakantie van 5 weken om john weer te zien. Tijdens die vakantie is gebleken dat we toch we voor elkaar bestemd waren en hebben we uitgezocht hoe wij bij elkaar konden blijven. In het geval van Australie en onze liefe voor elkaar zijn wij anderhalf jaar later getrouwd in Australie waar ik dan nu nog steeds woon en heel gelukkig ben. Ik hoop voor Emmy dat zij nu verder kan met haar leven na de ontmoeting met ali. Ik moet ook even melden dat ik het heel knap vond voor een vrouw van 75 om nog op een vliegtuig te stappen naar australie 24 uur vliegen is een lange zit. Toppie vond het geweldig van haar. Greetings from OZ Bec

Beste memories, Mijn tante is gebelt door Ellen Kaptein,het gaat over mijn vader Harry Beereboom.Hij is helaas overleden,maar wij zijn benieuwd naar het verhaal van deze mevrouw. De naam noem ik niet. Graag een reactie van jullie. vr groeten jose

wij kijken vele maanden per jaar naar BVN en dus ook naar Memories. Maar het plezier wordt vergald ddor de buitengewoon irritante achtergrondgeluiden (Muziek??) Dit slaat echt nergens op en de vraag is dan ook of de programmamaker iets beters kan verzinnen. Het beste: helemaal geen achtergrondgeluiden. Zou dat kunnnen!!!! Dan kijken we met veel en veel meer plezier. George

Ik zoek meer informatie ove Nellie Weisbek

Ben zeer blij met jullie programma, hierdoor heb ik Jose Edes weer ontmoet en we zijn eind vorig jaar in ondertouw gegaan.

Zojuist zag ik, al zappend, op BVN een gedeelte van de uitzending over Rekken. Fantastisch om mijn voormalig huis en het bloemencorso terug te zien.Ik heb er 10 jaar gewoond en gewerkt.Een prachtige tijd. Mijn kinderen hebben er hun vroegste jeugd doorgebracht. Jammer genoeg voorbij.Ik kijk eigenlijk zeer zelden naar Memories, dus toeval bestaat niet?

Ik vraag me af hoe het nu met Marian en Salvatore gaat en zal gaan in de toekomst. Laat de KRO dat ook nog zien? Ik was erg geraakt door dit programma, voor Marian zowel als Salvatore: het heden maak je zelf! Als er Liefde is na zovele jaren, is er altijd een toekomst samen. Je voelt dit niets voor niets zo sterk, alles heeft een reden, zo ook dit. Ik wens jullie beiden een mooi leven toe, hoe dat ook mag zijn. Mary van der Valk, auteur.

Jammer, ik kan de programma's niet zien via Silverlight en ook niet via popup.

jammer dat je op tv moet erkennen dat je ongelukkig bent,hopelijk komt er een happy end.Onze oudste dochter is al 17 jaar getrouwd met Siciliaan (Palermo)Een fantastische man,na Palermo,Milaan Como zijn ze al jaren gelukkig in Hoofddorp.Nooit in ons opgekomen om het tegen te werken,helpt ook niet als je VERLIEFD bent.

Toen ik het verhaal van Marianne zag moest ik denken aan mijn ouders - een Nederlandse moeder en een Siciliaanse vader...Pas recent heb ik te horen gekregen hoe moeilijk hun start is geweest, hier in Nederland. Beide families waren er fel op tegen en hebben ieder hun tegenwerkend deel gedaan. Helaas was hun liefde niet sterk genoeg en gingen zij 10 jaar later en drie kinderen verder scheidden...Tot aan de dood van mijn vader in 2008 hebben wij kinderen daar de rekening van mogen betalen. Hun liefde én scheiding was heftig. Wat niet weg neemt dat voor mij het een verrijking is om deze twee culturen mee te hebben gekregen. Overigens prachtige beelden van La Bella Sicilia - mijn tweede thuis - en Salvatore zo wel bespraakt in het Engels. Ik wens jullie al het geluk toe welke weg jullie ook mogen bewandelen in de toekomst. Buona fortuna.